سکوت پشت تلفن، سکوت قبل از تایپینگ توی واتساپ، حتی سکوت مابین دو ترک ِ موزیک، میتونست بهترین بخش یک ارتباط باشه، اگه انتظار کلماتی که در ادامه میان نبود! برای همین هم اغلب به سکوت پناه می برم، می شنوم، می بینم. از ادای واژه ها می ترسم، می ترسم مجبور شوم برای توضیح یک کلمه، یک جمله و تفسیر یک جمله، یک پاراگراف ادا کنم. سکوت می کنم و تو خسته می شوی و تلفن قطع می شود… و این ارتباط ِ ناقص، بارها تکرار می شود.